24/10/20
×
Γυναίκες

Αυτή Voliotisa και αυτός Τούρκος, ένας μαγικός έρωτας!

Ξέρω την Ειρήνη πολλά χρόνια. Δεν μιλούσαμε ποτέ πολύ, όμως κάτι μ έκανε να νιώθω πως την ξέρω από χρόνια. Είχε κάτι πολύ δικό μου. Καθαρά μάτια και ζεστό, αληθινό χαμόγελο. Ήξερα από πάντα ότι είναι ένας καλός άνθρωπος, ακόμα και όταν δεν λέγαμε καλημέρα. Κάποια μέρα, κοινή μας φίλη σχολίαζε πως είναι μόνη της και ξέρεις τι είπα; Θυμάμαι ήμασταν στον Αη-Γιάννη…”Αυτή θα ζήσει έναν μαγικό έρωτα και θ αγαπηθεί βαθιά”! Που το ήξερα; Είμαι βαθιά πεπεισμένη πως η ζωή δίνει στον καθένα ότι του αξίζει!

Πως γνωρίστηκε με τον Τούρκο σύζυγο της, τον Οσάν; Πως το αντιμετώπισαν οι οικογένειες τους; Πως είναι η ζωή στη Τουρκία;

Μας απάντησε σε αυτά και σε ακόμα περισσότερα, απολαύστε την!

Eιρήνη μου, εσύ στον Βόλο και αυτός στην Τουρκία, πως συναντηθήκατε;

Συναντηθήκαμε πρώτη φορά όταν είχαμε πάει με το ΤΕΕ Άγριας το 2002 στην Τουρκία, με ανταλλαγή μαθητών στο σχολείο του και τον γνώρισα εκεί. Δεν μπορούσε να έρθει τότε μαζί μας γιατί είχε κοπέλα και εκείνη φοβόταν μην βρει Ελληνίδα και παντρευτεί και έτσι έγινε αλλά μετά από χρόνια.

Και το φλερτ πως ξεκίνησε;

Το φλερτ ξεκίνησε μετά από χρόνια μέσω μιας φίλης μου Τουρκάλας που είχα κρατήσει επαφή. Ξεκίνησε αρχικά με γράμματα και έπειτα με μέιλ και viber και όλα αυτά. Με τον Οσάν μιλούσαμε παραπάνω από δύο χρόνια φιλικά, όχι ερωτικά. Κι εγώ επειδή είχα κουραστεί είχα σταματήσει τη δουλειά και μου έκανε πρόταση να πάω εκεί διακοπές. Πήγα αρχικά για μια εβδομάδα αλλά κάθισα 12 μέρες τελικά και αποφασίσαμε να είμαστε μαζί. Από απόσταση μεν αλλά όχι για πολύ καιρό απόσταση. Εγώ ήμουν ένα μήνα Ελλάδα ένα μήνα Τουρκία.  

Δεν σε φόβισε η απόσταση, το ενδεχόμενο να πρέπει να μείνεις στη Τουρκία μόνιμα;

Όταν αρχίσαμε τη σχέση δεν σκεφτόμουν την Τουρκία αλλά μόνο το πώς θα πηγαίνω εκεί πέρα γιατί φοβόμουν τα αεροπλάνα και είναι ο φόβος μου ακόμα. Βασικά δεν ήξερα καν ότι θα τον παντρευτώ απλά έκανα μια σχέση γιατί μου άρεσε πολύ, περνούσα ωραία.

Αλήθεια, ο περίγυρος σας πως το αντιμετώπισε;

Ο περίγυρος μου νορμάλ τον αντιμετώπισαν. Βέβαια στην πορεία έφυγαν φίλοι οι οποίοι στην αρχή έλεγαν δεν έχουν πρόβλημα με τον Τούρκο, με τον μουσουλμάνο αλλά μετά φάνηκε ότι είχαν, χωρίς να πούμε κάτι όπως “δεν σου μιλάω επειδή είσαι με τον Τούρκο”. Οι γονείς μου δεν είχαν θέμα με την εθνικότητα ή την θρησκεία απλά είχαν θέμα με την απόσταση. Αλλά το συνήθισαν μετά από καιρό, ήμουν 7 χρόνια εκεί. Δεν με έχει πειράξει κάτι στην ουσία. Έχω κλειστά τα αφτιά μου γιατί κανείς στην ουσία δεν είναι τόσο κοντά μου. Όσοι είναι τόσο κοντά μου τον έχουν δεχτεί τον Οσαν όπως εγώ.

Δεν είχατε θέματα σε σχέση με τις διαφορετικές κουλτούρες και αντιλήψεις σας;

Δεν έχουμε τόσο διαφορετικές αντιλήψεις. Στο θέμα θρησκεία το καλό είναι ότι δεν είναι μια αντίθετη θρησκεία. Έχουμε ίδια βάση, ίδιο δρόμο. Απλά τα στενάκια αλλάζουν και προσπαθούμε με τα παιδιά να βρούμε ισορροπία. Γιορτάζαμε και το Πάσχα και τα Χριστούγεννα στην Τουρκία σπίτι μας. Κάναμε τσικνοπέμπτη και καλούσαμε κι άλλους μουσουλμάνους και σέβονταν το δικό μου εκάστοτε έθιμο και το διασκεδάζαμε.

 Η οικογένεια του Οσάν πως σε δέχθηκε; Η πεθερά σου;

Η οικογένεια του άντρα μου με δέχτηκαν πολυ καλά σε αντίθεση με εμάς. Με λάτρεψαν γιατί είμαι Ελληνίδα και επειδή έχουν ρίζες από τη Θεσσαλονίκη και ήταν κάτι φοβερό να έχει η πεθερά μου Ελληνίδα νύφη. Ούτε στα όνειρα της δεν το περίμενε αυτό. Μια μοναδική εμπειρία που έζησα κι εγώ μαζί της επειδή την είδα πόσο συγκινήθηκε ήταν όταν την φέραμε Θεσσαλονίκη. Και γενικά όλοι στην οικογένεια το χάρηκαν που ήρθε γιατί ήταν σαν όνειρο για εκείνη.

Μίλα μου για τα παιδιά σου. Του μιλάτε Ελληνικά ή Τούρκικα;

H Μέριεμ γεννήθηκε στην Τουρκία, στη Σμύρνη. Μιλάει Ελληνικά,Τούρκικα και Αγγλικά. Αυτό είναι ένα θεματάκι γιατί στην αρχή δεν μπορούσε να εκφραστεί και είχε ξεσπάσματα θυμού, αλλά το δουλέψαμε με ειδικούς και παιδαγωγούς και λύθηκε. Μόλις λύθηκε η γλώσσα της ήταν πιο καλά τα πράγματα. Λείπαμε ένα μήνα και μιλούσε μια χαρά τα τούρκικα. Πηγαίναμε κάπου και ήθελα να ρωτήσω κάτι και επειδή δεν είναι τόσο καλά τα δικά μου τα τούρκικα χρησιμοποιούσα το παιδάκι μου για μεταφράστρια.

Βρε Ειρήνη μου, με το χέρι στη καρδιά, ζούσες στη Τουρκία και μάλιστα σε μια περίοδο μεγάλων αναταραχών. Πως ένιωθες, δεν φοβόσουν;

Ζήσαμε μεγάλη περίοδο αναταραχών. Είχε γίνει τρομοκρατική επίθεση ακριβώς απέναντι απ’ το σπίτι μου και εκεί φοβήθηκα πάρα πολύ. Ήταν ο μεγαλύτερος μου φόβος γιατί δεν ήξερες τι θα γίνει. Βέβαια και πριν από αυτό μας έστελναν μηνύματα από τις πρεσβείες να μην πηγαίνουμε στο συγκεκριμένο εμπορικό κέντρο γιατί υπάρχει περίπτωση επίθεσης, να μην πηγαίνετε σε μεγάλα μάρκετ, να περπατάτε στην απέναντι μεριά των κάδων. Γενικά υπήρχε ένα κλίμα φόβου όλα τα χρόνια. Κάθε φορά που ερχόμουν Ελλάδα ο άντρας μου ήταν ήρεμος.

Πως και γυρίσατε στην Ελλάδα; Δεν ήταν δύσκολη η προσαρμογή;

Η αλλαγή μας ήρθε πέρσι. Ήρθα στην Ελλάδα 8 μηνών έγκυος για να γεννήσω τον Άλεξ. Με το που γέννησα ο άντρας μου πήρε μετάθεση στην Αθήνα. Εγώ με τα παιδιά έμεινα για 3 μήνες στο Βόλο και ήταν σαν διακοπές για την Μεριεμ. Μετά όταν κατεβήκαμε στην Αθήνα προσπαθήσαμε να προσαρμοστούμε και ήταν δύσκολο. Η Μεριεμ άλλαξε χώρα, άλλαξε οικογενειακό στάτους,άλλαξε σπίτι, άλλαξε και η γλώσσα της, δεν είχε το τουρκικό περιβάλλον. Ακόμα κι εγώ προσπαθώ να προσαρμοστώ. Είμαι πολύ δύσκολη στις προσαρμογές και αν τα σκεφτώ όλα αυτά όπως έγιναν νομίζω θα πάθω εγκεφαλικό. Δεν πίστευα ότι εγώ έκανα τέτοιες αλλαγές, απ’ το να πάω στην Τουρκία πριν 7 χρόνια μέχρι να έρθω πάλι εδώ πέρα. Ο άντρας μου ήθελε πολύ να έρθουμε και το κυνήγησε πολύ. Εγώ ήμουν διστακτική λόγω φόβου για την αλλαγή.

Νιώθεις λίγο Τουρκάλα; Ο Οσάν λίγο Έλληνας;

Δεν νιώθω καθόλου Τουρκάλα, ο άντρας μου νιώθει Έλληνας του αρέσει η ελληνική μουσική. Κι εμένα μου αρέσει η τούρκικη μουσική αλλά δεν νιώθω Τουρκάλα γιατί δεν ξέρω τόσο καλά τη γλώσσα. Είμαι 8 χρόνια με τον άντρα μου.

Τι εύχεσαι για τα παιδιά σου;

Για τα παιδιά μου εύχομαι να είναι καλά οπουδήποτε και να είναι σε οποιαδήποτε χώρα. Είτε Ελλάδα είτε Τουρκία είτε Αυστραλία να είναι καλά και να έχουν τα μυαλά τους.

Τελειώνοντας ήθελα να σε ρωτήσω, η διαμονή σου στη Τουρκία σε δίδαξε κάτι;

Η ζωή με δίδαξε τα χρόνια που είμαι στην Τουρκία ακόμα και στο φόβο μου να παραμένω ψύχραιμη. Γιατί πέραν του φόβου για τα αεροπλάνα, για τις αλλαγές και τις τρομοκρατικές επιθέσεις πρέπει να παραμένω ψύχραιμη. Νομίζω ότι στο φόβο παραμένεις ψύχραιμος τελικά γιατί δεν έχεις και άλλη επιλογή.