26/02/20
×
Γυναίκες

Είμαι ερωτευμένη με την κόρη μου

Πηνελόπη Παπαθανασίου. Μια από τις πιο κομψές και δημιουργικές γυναίκες της πόλης μας. Μια γυναίκα δυναμική και ευαίσθητη. Μια γυναίκα που ταυτόχρονα μπορεί να γίνει πολύ σκληρή. Ισορροπημένη, σίγουρη για τον εαυτό της και ευλογημένη για όσα ήδη έχει μίλησε στις Voliotises.gr για την ΧΕΝ, της οποίας είναι Πρόεδρος, την δικηγορία και τον μεγάλο της έρωτα…την μονάκριβη της κόρη!

Πηνελόπη μου, ας μιλήσουμε για τη ΧΕΝ Βόλου, της οποίας τυγχάνεις Πρόεδρος. Πες μας τι κάνετε εκεί…

 ΧΕΝ σημαίνει Χριστιανική Ένωση Νεανίδων και βρίσκεται στο Βόλο από το 1982. Είναι παγκόσμια γυναικεία οργάνωση και εδρεύει στην Αθήνα από το 1993. Η ΧΕΝ έχει να κάνει με τις αρχές της εκκλησίας, δηλαδή να είμαστε δίπλα στον άνθρωπο, να τον αγαπάμε, συμπάσχουμε, βοηθάμε και προσφέρουμε εθελοντικά πάντοτε. Τα γραφεία μας βρίσκονται στην Αλεξάνδρας 162 και λειτουργούν διάφορα τμήματα. Έχουμε τμήμα ζωγραφικής-αγιογραφίας, κοπτικής-ραπτικής, κοσμήματος, ξένες γλώσσες όπως αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, τούρκικα, έχουμε γυμναστική, ηλεκτρονικούς υπολογιστές, ομάδα ψυχολογίας και ομάδα φωτογραφίας. Έρχονται λοιπόν γυναίκες κάθε ηλικίας, μαθαίνουν όλα αυτά τα οποία προανέφερα και κάποιες το χρησιμοποιούν καθαρά στο σπίτι τους και κάποιες άλλες το κάνουν και επάγγελμα. 

Εγγραφές κάνετε και μέσα στο χρόνο;

Ναι φυσικά. Οποιαδήποτε στιγμή, οποιαδήποτε κυρία δείξει κάποιο ενδιαφέρον για τα μαθήματα ουσιαστικά που γίνονται από υπεύθυνες γυναίκες, οι οποίες έχουν γνώσεις και τεχνικές και μορφωτικές, μπορεί να δηλώσει συμμετοχή. 


Δεν υπάρχει κάποιο ηλικιακό όριο ή κάποιο άλλο κριτήριο;

Δεν έχει σημασία. Από την πιο μικρή μέχρι την πιο μεγάλη. Σαφώς μας ενδιαφέρει η πιο νέα γυναίκα γιατί είναι μια οργάνωση πολλών χρόνων και θέλουμε να συνεχιστεί η δράση της. Προσφέρουμε πρακτικό έργο, δεν είναι μόνο το θεωρητικό κομμάτι. Ναι μεν κάνουμε τις εκδηλώσεις μας, οι οποίες γίνονται για να υπάρχει μια εξωστρέφεια, ώστε να μας γνωρίσουν και αυτοί που δεν μας ξέρουν αλλά η δική μας η οργάνωση είναι πρακτική. Κάποιος μπορεί να έρθει να μάθει πρακτικά κάτι που άνετα μπορεί να το χρησιμοποιήσει στη ζωή του.

Είσαι και δικηγόρος. Από επιλογή ή έτυχε?

Ναι είμαι και δικηγόρος. Ίσως και τα δύο. Η πρώτη μου επαφή με τη νομική ήταν γιατί υπήρχε στην οικογένεια, όχι σαν συγγενής σαν φίλος, ένας πολύ παλιός δικηγόρος στο Βόλο, ο Παπαναστασίου που πολλά χρόνια τώρα δεν είναι στη ζωή. Με πήγαινε η νονά μου στο γραφείο του που ήταν γραμματέας εκεί τότε και μου άρεσε πάρα πολύ που ήταν ψηλοτάβανο και απ’ τα παλιά τα γραφεία, με τεράστιες βιβλιοθήκες με βιβλία απ’ τη μια μεριά στην άλλη και δεν πίστευα ότι ήταν δυνατόν ένας άνθρωπος να τα διαβάσει όλα αυτά. Έτσι λοιπόν καλλιεργήθηκε μέσα μου σιγά σιγά το κομμάτι αυτό. 

Σου άρεσε το διάβασμα απ ότι καταλαβαίνω…

Μου άρεσε, ναι. Εντάξει ήταν απαιτητικά τότε τα πράγματα και είναι και σήμερα όσον αφορά το συγκεκριμένο επάγγελμα αλλά μπορώ να πω ότι είναι κάτι το ενδιαφέρον. Έχεις καθημερινή επαφή με διαφορετικά αντικείμενα και αυτό σε κρατάει σε μια εγρήγορση. Δεν είναι μια δουλειά που μπορεί να σε βαλτώσει. 


Υπάρχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά στη μάχιμη δικηγορία που ασκεί ο άντρας από αυτή που ασκεί η γυναίκα;

Εγώ θα το θέσω ως μάχιμη γυναίκα σε οποιαδήποτε δουλειά. Διαφοροποιείται από τον άντρα ο οποίος εργάζεται. Όταν μια γυναίκα έχει και οικογένεια και τη δουλειά της, όπως η πλειοψηφία πια των γυναικών, δεν μπορεί να δώσει το 100% των δυνατοτήτων της, του χρόνου της ,της αγάπης της στο επάγγελμα της γιατί πρέπει να το αφιερώσει και κάπου αλλού. Ο άντρας είναι προγραμματισμένος να μπορεί να εργάζεται. Στο σπίτι πάντα υπάρχει μια γυναίκα να φροντίσει τα παιδιά του, τον ίδιο, να τακτοποιήσει τα πράγματα… Κάπως έτσι λειτουργούν.

Περίμενα να το ακούσω αυτό γιατί το λένε όλες οι γυναίκες…

Έτσι είναι και ειδικά μετά το κίνημα του φεμινισμού, που εγώ δεν είμαι φεμινίστρια αλλά κατά του κινήματος γιατί πιστεύω ότι ο άντρας και η γυναίκα πρέπει να διατηρούν τους ρόλους τους. Ο άντρας είναι ταυτισμένος μέσα στη δική μας κοινωνία να κάνει κάτι συγκεκριμένο και η γυναίκα αντίστοιχα, με βάση τη φύση του καθενός πάντοτε. Μετά το κίνημα αυτό έχουμε μπερδευτεί. Εμείς οι γυναίκες έχουμε αναλάβει πάρα πολλά πράγματα, και φταίμε εμείς που το ξεκινήσαμε και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Βέβαια να πούμε ότι όταν ξεκίνησε το κίνημα υπήρχαν σοβαροί λόγοι, προσπάθησαν οι γυναίκες να αποκτήσουν δικαιώματα που έπρεπε να αποκτηθούν αλλά δεν είχαν το μυαλό και την ευσυνειδησία να τα κρατήσουν μέχρι εκεί που έπρεπε, δηλαδή να μην εμπλακούμε τόσο πολύ που να είμαστε άντρες και γυναίκες του εαυτού μας. Χάσαμε το μέτρο.


Ο άντρας δικηγόρος σέβεται την γυναίκα συνάδελφο ή έχεις αντιμετωπίσει περιστατικά μισογυνισμού;

Όχι δεν μπορώ να πώς ότι έχω αντιμετωπίσει τέτοια περιστατικά. Μόνο με την έννοια ότι ο άντρας απ’ τη φύση του είναι άντρας οπότε είτε σε αίθουσα δικαστηρίου είτε έξω θα αντιμετωπίσει μια γυναίκα με έναν τρόπο διαφορετικό. Αλλά η πλειοψηφία βάσει του τι έχω ζήσει εγώ προσπαθούν να κρατήσουν τις ισορροπίες και ξέρουν να διατηρούν το ρόλο τους σε μια σταθερότητα, δηλαδή να μην σε προσβάλλουν, να μην σε αντιμετωπίσουν απαξιωτικά, να μην σου δημιουργήσουν πρόβλημα στη δουλειά σου…
Με τους συναδέλφους δεν αντιμετωπίζεις τέτοια προβλήματα.

Προκατάληψη του τύπου “γυναίκα είναι”, οι άντρες είναι πιο μάχιμοι δικηγόροι, έχεις αντιμετωπίσει;

Σε αυτό δεν μπορώ να τους δώσω άδικο. Είναι προκατάληψη αλλά μπορεί να το ξεπεράσουν, γιατί μέσα στην καθημερινότητα σου σαφώς και θα συναντήσεις μια γυναίκα δικηγόρο και θα έχεις μια επαφή μαζί της οπότε εκεί μπορείς να κρίνεις αν πραγματικά αυτή μπορεί να σε υπερασπιστεί σωστά η όχι. Εγώ και πάλι πιστεύω ότι έχει να κάνει με τον άνθρωπο και δεν είναι μια πάγια τακτική. Τώρα αν κάποιος θεωρεί ότι ένας άντρας μπορεί να τον υπερασπιστεί καλύτερα από μια γυναίκα δεν νομίζω ότι αξίζει να μπεις στη διαδικασία να το συζητήσεις γιατί αυτή είναι μια πεποίθηση ριζωμένη στο μυαλό και δεν θα μπορέσεις να την αντικρούσεις, παρά μόνο αν το δεις στην πράξη. 

Πιστεύεις ότι οι Βολιώτες είναι έχουν τάσης δικομανίας; Παλιότερα συνάδελφοι σου το υποστήριζαν…

Η αλήθεια είναι ότι οι παλαιότεροι δικηγόροι ξέρανε ότι ο Βολιώτης ήταν δικομανής, μπορούσε να πάει στο δικαστήριο για το παραμικρό. Αυτό βέβαια ήταν πάρα πολύ καλό για εμάς σαν δικηγόροι γιατί τροφοδοτούσε τα γραφεία μας, την καθημερινή μας επαγγελματική δραστηριότητα. Τα τελευταία χρόνια πράγματι έχει μειωθεί πάρα πολύ το κομμάτι αυτό, όπως και η επαγγελματική δραστηριότητα σε όλους τους ανθρώπους, αλλά ναι σε δικές φτάνουν τα εντελώς απαραίτητα και μόνο όταν δεν μπορεί να λύσει εξωδικαστικά αυτά τα οποία τον απασχολούν. 


Λένε ότι οι δικηγόροι είναι ψεύτες…

Εγώ λέω ότι οι πελάτες είναι αυτοί που μας αναγκάζουν να γινόμαστε ψεύτες (γέλια).

Φτάνεις όλες τις υποθέσεις στο δικαστήριο ή υπάρχουν περιπτώσεις που όταν μπορείς το αποφεύγεις;

 Το έχω κάνει πολλές φορές, όπως και πολλοί συνάδελφοι, γιατί όταν δεις κάποια πράγματα που μπορούν αν λυθούν εξωδικαστικά είναι αυτό που θα προσπαθήσεις. Αυτό όμως αντικρούεται απ’ το γεγονός ότι έχω αντιμετωπίσει ανθρώπους που ενώ ήμουν της άποψης να λύσουμε εξωδικαστικά το θέμα, οι ίδιοι επέμεναν να φτάσουμε στο δικαστήριο. Οπότε έχει να κάνει και με τον πελάτη και με τον τρόπο που θέλει να αντιμετωπίσει το θέμα του.

Μίλησε μας για την κόρη σου που όπως είπες και πριν ξεκινήσουμε την συνέντευξη, είναι ο μεγάλος σου έρωτα…

Είναι όντως ο μεγάλος μου έρωτας. Γιατί από τη στιγμή που χώρισα είναι δίπλα μου και είμαι δίπλα της τα 15 αυτά χρόνια της ζωής της. Με αυτήν περάσαμε δύσκολες στιγμές, ευχάριστες στιγμές, έχουμε αγαπηθεί, έχουμε διαφωνήσει και ότι μπορεί να ζήσει η μητέρα με την κόρη. Έχουμε δεθεί τόσο πολύ που είναι απαραίτητη η μια στην άλλη.


Περνάει εφηβεία;

Περάσαμε εφηβεία όταν ήταν στο γυμνάσιο αλλά σε πολύ προσδιορισμένα όρια, χωρίς εξάρσεις, χωρίς αυτά τα οποία ακούω από άλλες μαμάδες και πατεράδες να συζητάνε για τα παιδιά τους. Περάσαμε μια φυσιολογική εφηβεία.

Θα έλεγες ότι έχετε και φιλική σχέση;

Έχουμε μόνο φιλική σχέση. Αυτό που έχουμε δομήσει με την κόρη μου που της το λένε και οι φίλες της είναι ότι δεν έχεις μια μαμά αλλά μια πολύ καλή φίλη. Είναι σημαντικό να μπορώ να της λέω ότι αφορά εμένα και να μου μεταφέρει ότι αφορά εκείνη απ’ την καθημερινότητα της, αν είναι ευχάριστη ή δυσάρεστη, τα προβλήματα με τους φίλους της, να συζητάμε να της δίνω λύσεις. Με αντιμετωπίζει ίσως και καλύτερα από μια φίλη της.

Σου ασκεί κριτική;

Επειδή είναι ένα πολύ ευγενικό παιδί με αρχές και αξίες θα με κρίνει μόνο όταν της το ζητήσω εγώ. Δε θα το κάνει μόνη της γιατί δε θέλει να στεναχωρήσει τη μαμά της ή να την φέρει σε δύσκολη θέση. Θέλει να χαμογελάω, να είμαι ευτυχισμένη, να περνάω καλά και αυτό είναι το κύριο μέλημα της. Οπότε δε θα μου έλεγε ποτέ κάτι το οποίο θα με δυσαρεστούσε. Όταν κάτι δεν της αρέσει σε μένα, ας πούμε στο ντύσιμο μου, απλά θα με κοιτάξει και θα μου πει “μήπως θέλεις λίγο να το ξαναδείς;”. Της έχω μάθει να το λέει με τον θετικό τρόπο και έτσι συζητάμε μεταξύ μας. 

Πηνελόπη μου, είσαι ανήσυχο πνεύμα! Έμαθα πρόσφατα ότι έχεις εκπαιδευτεί και στην ψυχολογία, πράγμα που φαντάζομαι σε βοηθά στη νομική…

Έχω κάνει σεμινάρια ψυχολογίας στην Αθήνα για κάποια χρόνια, γιατί πέρα από τη νομική έχω ασχοληθεί με διάφορα πράγματα, γιατί μου αρέσει γενικότερα η μάθηση και μου άρεσε πάρα πολύ ο παράγοντας άνθρωπος. Οπότε με ενδιέφερε να μάθω να αντιλαμβάνομαι αυτόν που έχω απέναντι μου, να καταλαβαίνω τα προβλήματα του, να του δίνω λύσεις στα θέματα του… Όλες μου οι φίλες σε μια δύσκολη στιγμή θέλανε να με πάρουν τηλέφωνο και να με ρωτήσουν τι μπορούμε να κάνουμε σε αυτήν την περίπτωση.

Είναι τυχεροί οι πελάτες σου γιατί τους κατανοείς…

Δε θα το έλεγα γιατί μπαίνω και σε επίπεδα που δε θα ήθελαν οι ίδιοι και τους δημιουργώ θέματα και προβλήματα. Καταλαβαίνω αυτά που δε θέλουν και τους παροτρύνω να κάνουν κάποια πράγματα τα οποία οι ίδιοι δεν είναι έτοιμοι να κάνουν με αποτέλεσμα να αντιδρούν (γέλια). Οπότε όλα αυτά έχουν διπλή σχέση. Για κάποιους είναι καλό για κάποιους όχι, εξαρτάται πως το λαμβάνει ο καθένας. 


Η κόρη θέλει να ασχοληθεί με κάποιον απ’ τους δύο τομείς;

Ναι θέλει να ασχοληθεί με τη νομική ή την ψυχολογία αλλά είναι πολύ μικρή ακόμη και δεν μπορεί να ξέρει κανένας τι πρόκειται να συμβεί σε 2-3 χρόνια αλλά είναι κάτι που το έχει στο μυαλό της.

Έχεις σκεφτεί ότι θα σου φύγει για σπουδές; Πως θα το πάρεις, γιατί όπως επισήμανες, είστε πολύ δεμένες..

 Αυτοί οι οποίοι με ξέρουν και με έχουν ζήσει ξέρουν ότι θα περάσω μια περίοδο κατάθλιψης γιατί δε θα μπορέσω να το αντιμετωπίσω πολύ εύκολα και είναι κατανοητό μόνο για αυτούς που καταλαβαίνουν πως έχω μεγαλώσει μαζί της. Αλλά επειδή εγώ έζησα σε ένα περιβάλλον πολύ αυστηρό, θεωρώ ότι αυτό που πρέπει κάποιος να δίνει στο παιδί του και να του μαθαίνει είναι να πατάει γερά στα πόδια του και να μπορεί να αντιμετωπίζει όλες τις δυσκολίες στη ζωή και ότι δεν μπορεί να είναι ο μπαμπάς και η μαμά το δεκανίκι πίσω από τα παιδιά παρά μόνο καλοί σύμβουλοι και να λύνουν τα θέματα όταν δεν μπορούν να τα καταφέρουν μόνα τους. Αυτό το οποίο θέλω είναι να είναι η ίδια ευτυχισμένη όπου και να βρίσκεται και να ξέρει ότι η μαμά θα είναι πάντα κάπου εκεί πέρα κοντά. Γιατί η μαμά δεν πρόκειται να την αφήσει ποτέ. 

Τι είδους πεθερά θα γίνεις με τόση αδυναμία στη κόρη;

Το έχω σκεφτεί άπειρες φορές και το έχω συζητήσει και με την κόρη μου. Της έχω πει ότι αν είναι ένας άνθρωπος που την αγαπάει, τη φροντίζει και την προσέχει όπως πραγματικά της αξίζει, όταν υφίσταται μια ωραία, δομημένη σχέση, θα περνάει πάρα πολύ καλά μαζί μου όπως περνάει και η ίδια. Αν όμως μου την πληγώσουν και μου την στεναχωρήσουν τότε θα πρέπει να σκεφτεί γιατί δημιούργησε σχέση μαζί της (γέλια).

Είσαι αυστηρός άνθρωπος γενικά;

 Ναι είμαι πολύ αυστηρός άνθρωπος και νομίζω ότι αυτό φαίνεται. Κυρίως με τον εαυτό μου.

Εγώ αυτό που αντιλαμβάνομαι είναι ένας άνθρωπος τρομερά συναισθηματικός που ταυτόχρονα μπορεί να είναι και πάγος… 

Είμαι ακριβώς αυτό. Ίσως αυτό το οποίο βλέπεις εσύ και χαρακτηρίζεις σαν πάγο είναι κάτι που χρειάζεται για να περιορίσω το συναίσθημα μου το οποίο είναι αμέτρητο. 

Λες στους φίλους σου αλήθειες;

 Λέω μόνο αλήθειες και έχω χάσει και φίλους από αυτό το πράγμα. Διότι διαπίστωσα σε αυτά τα χρόνια ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν να ακούσουν την αλήθεια. Η αλήθεια δεν είναι σκληρή, όπως λένε. Δεν έχει να κάνει με το αν είναι σκληρή ή μαλακή, απλώς οι άνθρωποι δεν έχουν μάθει να ακούν αλήθειες, έχουν μάθει να ζουν σε ένα περιβάλλον σαν ροζ σύννεφο και να διάγουν μια ζωή όσο το δυνατόν πιο χαρούμενη. Όταν τους αναλύσεις την πραγματικότητα τους αληθινά, δεν είναι όλοι έτοιμοι να το δεχτούν. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μείνουν δίπλα σου μόνο οι αληθινοί άνθρωποι και όσοι αναγνωρίζουν πως ότι κάνεις το κάνεις για το καλό τους. Όχι για να τους πληγώσεις ή να τους κριτικάρεις, αλλά απλά γιατί τους αγαπάς.

Πες μου κάτι που κατέκτησες και είσαι περήφανη και κάτι που έχεις ως επιθυμία να κατακτήσεις…

Είμαι πάρα πολύ περήφανη γιατί νιώθω πολύ ισορροπημένη μέσα μου και το κατάφερα μέσα από πολλές δυσκολίες, ανθρώπους που με πλήγωσαν, δυσκολίες στη δουλειά. Κατάφερα να διατηρήσω την εσωτερική ισορροπία του εαυτού μου. Δεν έχω σκεφτεί κάτι που θέλω να κατακτήσω, κάτι να με κάνει να έχω αυτήν την επιθυμία.

Ίσως επειδή είσαι πολύ γεμάτη κι εγώ το εισπράττω αυτό. Σαν να είσαι ευλογημένη, σα να νιώθεις πλούσια…

Η αλήθεια είναι αυτή. Λέω καθημερινά δόξα το Θεό, γιατί όσα έχουμε είναι πολύ σημαντικά και δεν θεωρώ ότι μας λείπουν σπουδαία πράγματα. Ειδικά αν κοιτάξεις τριγύρω και δεις ανθρώπους που στερούνται πολλά όπως την υγεία τους, το σπίτι τους, την οικογένεια τους, γιατί να μην νιώθουμε πλούσιοι με αυτά που έχουμε; 
Για όλους μας έχει δομηθεί η λέξη πλούτος στο μυαλό μας διαφορετικά. Πλούτο οι περισσότεροι θεωρούν το χρήμα. Πλούτος όμως είναι να έχουμε την υγεία μας, τους φίλους μας, μια γερή οικογένεια που είναι πολύ δύσκολο στις μέρες μας να τη διατηρήσεις. Κάθε μέρα που ξυπνάς πρέπει να λες δόξα το Θεό είμαι καλά και μπορώ να προχωρήσω.


Θα ήθελες ν ασχοληθείς με την πολιτική;

Όταν ξεκίνησα την δικηγορία το 1997, είχα βάλει υποψηφιότητα στο δήμο Πορταριάς, οπότε έχω ασχοληθεί με το κομμάτι αυτό. Μου άρεσε τότε αυτό γιατί ήμουν πιο νέα, πιο δημιουργική και ήθελα να ασχοληθώ με πράγματα. Το άφησα γιατί με τράβηξαν τα πολιτιστικά δρώμενα. Θεωρώ ότι μπορώ να προσφέρω στο κομμάτι αυτό γιατί μου δίνει ενέργεια αλλά όσον αφορά την πολιτική την περίοδο αυτή όπως είναι τα πράγματα όπως φαίνεται ότι θα είναι σε βάθος χρόνου, δεν μου προκαλεί ενδιαφέρον. Αν όμως αύριο ξυπνήσω και έχω αλλάξει γνώμη μη μου το χρεώσεις αυτό που λέω σήμερα. 
Ο πολιτισμός όμως είναι πολιτική. Τι διαφορετικό θα έκανες ως πολιτικός αν ήσουν στον πολιτιστικό σύλλογο πρόεδρος. Τίποτα περισσότερο από αυτά που κάνω σήμερα.

Τέλος,μίλησε μου λίγο για τις γυναίκες που συνεργάζεσαι στη ΧΕΝ. Πάντα μου αφήνεις την αίσθηση ότι τις θαυμάζεις και τις αγαπάς πολύ. Δεν είναι όμως δύσκολη η συνεργασία μεταξύ γυναικών;

Η δική μας συνεργασία όχι δεν είναι δύσκολη, αλλά σε γενικές γραμμές μεταξύ γυναικών είναι. Όταν έχεις δομήσει ουσιαστικές σχέσεις με τους ανθρώπους με τους οποίους είσαι μαζί πάρα πολλά χρόνια και έχεις αναγνωρίσει το ταλέντο που έχει ο καθένας και προσφέρει εκεί που προσφέρει και μπορεί, δεν δημιουργούνται αντιπαλότητες και αντικρούσεις. Εμείς έχουμε καταφέρει από το ’82, να μην παρουσιάσει καμία κοιλιά η οργάνωση και να μην απουσιάσουμε καμία χρονιά. Είμαι τυχερή γιατί όλες οι γυναίκες που είμαστε στο συμβούλιο, η καθεμία προσφέρει πάρα πολλά πράγματα στο κομμάτι το οποίο μπορεί. Ο λόγος που βρίσκομαι στη ΧΕΝ είναι ότι και εκείνες αναγνωρίζουν τον πολύ λίγο χρόνο που έχω εγώ και περισσότερο δουλεύουν εκείνες για μένα παρά εγώ για εκείνες. Για αυτό προχωράμε, αγαπάει και εκτιμάει η μία την άλλη , καταλαβαίνει τις ανάγκες της τις επιθυμίες της, καλύπτει η μία τα κενά στην άλλη και για αυτό έχουμε καταφέρει όσα έχουν γίνει μέχρι σήμερα. Με θεωρώ ευλογημένη που είναι δίπλα μου αυτές οι γυναίκες. Αν ήταν άλλες γυναίκες ενδεχομένως να μην είχαμε τα ίδια αποτελέσματα. Μπορεί να υπήρχε ο ανταγωνισμός και είναι κάτι που δεν υπερισχύει ανάμεσα σε εμάς.  Εκτιμώ βαθύτατα την Αντιπρόεδρος κυρία Αθανασάκη Γιάννα, την άψογη ταμία μας Λίλη Χιώτη Παπαεμμανουήλ, την Γραμματέα μας Μαρία Κουκιάδου και το πολύτιμο μέλος μας Άντα Αλεξίου .